Komora do dojrzewania sera dla domowego serowara: budowa i konfiguracja

Od około czterech lat robię ser w domu, wyłącznie dla własnego gospodarstwa domowego, bez sprzedaży. Teraz kręgi leżą w starym lodówce z miską wody w środku, a efekt jest dokładnie taki, jakiego można się spodziewać: skórka pęka z jednej strony, poci się z drugiej, a wiosną dwa razy straciłem całą partię z powodu niebieskiego meszku, który pojawił się z miejsca, którego nigdy nie zapraszałem. Chcę przestać zgadywać i zbudować prawdziwą komorę dojrzewania, i szukam kogoś, kto może zaprojektować ją ze mną i spisać pełną budowę i ustawienie, w tym listę części i okablowanie sterowników.

Obciążenie jest skromne i przewidywalne. Trzymam od dziesięciu do czternastu kręgów na raz, większość z nich waży od dwóch do trzech kilogramów, plus dwa lub trzy większe, około sześciu kilogramów, które prasuję jesienią. Dwa reżimy klimatyczne są dla mnie ważne. Sery półtwarde z rodziny tomme i caciotta potrzebują około jedenaście do trzynaście stopni Celsjusza przy osiemdziesięciu pięciu do dziewięćdziesięciu procentach wilgotności względnej. Sery z miękką skórką potrzebują około dwunastu stopni i blisko dziewięćdziesięciu pięciu procent, a są znacznie mniej wybaczające. Chciałbym, aby temperatura była utrzymywana w granicach pół stopnia od ustawionego punktu, a wilgotność w granicach trzech procent, bez zbyt intensywnego cyklu sprężarki, aby powietrze wewnątrz nie zamieniało się w tunel wiatrowy.

Najbardziej niepokojące dla mnie szczegóły to wilgotność i przepływ powietrza. Potrzebuję nawilżacza, który nie pryska kroplami na ser, sensownego sposobu zbierania i odprowadzania kondensatu, aby nigdy nie gromadził się pod półkami, oraz schematu wymiany powietrza, który odświeża komorę kilka razy dziennie, nie dmuchając bezpośrednio na żadną skórkę. Półkowanie to kolejna otwarta kwestia: waham się między deskami świerkowymi, które ser wyraźnie lubi, a plastikowymi kratkami spożywczymi, które mogę właściwie zdezynfekować. Proszę o radę w obu sprawach, w tym realistyczną rutynę czyszczenia i jak utrzymać obce pleśnie oraz zapachy kuchenne z dala od pudełka.

Czego oczekuję od pracy:

1. Rysunek układu z wymiarami wewnętrznymi, odstępami półek i pozycją każdego czujnika.
2. Specyfikacja dla chłodzenia, nawilżania, osuszania i kontrolowanej wymiany powietrza, z podanymi tolerancjami.
3. Logika sterownika w prostym języku: punkty ustawienia, histereza, czas wentylacji, zachowanie podczas odszraniania, warunki alarmowe.
4. Plan półkowania i sanitarno-higieniczny obejmujący zarówno opcje drewniane, jak i plastikowe.
5. Lista kontrolna uruchomienia, aby mogłem udowodnić, że komora utrzymuje swoje parametry przez tydzień, zanim zaufam jej z serem.

Czuję się komfortowo z narzędziami i mogę samodzielnie złożyć. Dziesięć do dwunastu dni na dokumentację jest w porządku; wolałbym, aby była przemyślana niż szybka.