Exlibris do domowej biblioteki: rysunek, stempel, próbne odbitki

Od blisko dwudziestu lat umieszczam książki na swoich półkach, a kolekcja w końcu urosła do tego stopnia, że chcę, aby każdy tom nosił jeden cichy znak własności. Pozwól, że najpierw wyjaśnię najważniejszą rzecz: to jest osobisty exlibris należący do jednego czytelnika i jednej prywatnej biblioteki domowej. Nie może wyglądać jak pieczęć firmy, herb, znak notarialny ani jakikolwiek inny rodzaj oficjalnego wymogu — nic okrągłego z literami biegnącymi wzdłuż krawędzi, żadnych orłów, żadnych wstążek, żadnych numerów rejestracyjnych. Jeśli obcy otworzy książkę, odbicie powinno wyglądać jak mały rysunek należący do osoby, a nie jak stempel podniesiony z dokumentu.

Motyw, który mam na myśli, to otwarta książka leżąca na parapecie z gałązką gruszy nad nią, a moje inicjały wkomponowane w dolną krawędź rysunku w prostym kroju szeryfowym. Odbicie powinno mieć około 35 na 25 milimetrów, aby spokojnie mieściło się na przedniej stronie papieru i nie konkurowało z marginesem oprawy. Chciałbym najpierw zobaczyć ręcznie rysowany szkic, ołówkiem lub tuszem, i liczę na dwa lub trzy etapy poprawek, zanim cokolwiek trafi do produkcji: gałązka prawie na pewno będzie wymagała przerzedzenia, a kształty liter w tym rozmiarze zawsze wymagają drugiego spojrzenia.

Gdy rysunek zostanie zatwierdzony, potrzebuję wykonania fizycznego stempla. Wolałbym stempel gumowy lub fotopolimerowy w uchwycie z automatycznym podkładem, a nie metalowy cliché: miękki stempel pozostawia równomierne odbicie na luźnym papierze, podczas gdy metal wgryza się w arkusz i pozostawia relief na odwrocie. Tusz musi być bezkwasowy i nie może wnikać w włókna — dobra jedna trzecia moich półek to papier z lat dwudziestych, już kruchy i pożółkły, a rozprzestrzeniająca się poświata wokół linii zrujnuje go. Proszę wykonać próbne odbitki na co najmniej czterech próbkach, zanim skończymy: nowoczesny offset, papier powlekany, papier czerpany i jeden autentyczny stary karton, który przekażę osobiście.

Czego oczekuję od pracy:

— szkic ołówkiem lub tuszem z dwoma lub trzema etapami poprawek, zatwierdzony na piśmie przed produkcją;
— stempel gumowy lub polimerowy w uchwycie samonakładającym, odbicie około 35 na 25 mm;
— tusz bezkwasowy, niewyciekający, z podaną informacją o czasie schnięcia, abym wiedział, kiedy książka może być zamknięta;
— arkusz próbnych odbitek na czterech papierach, w tym stary karton, który dostarczam;
— krótka notatka na temat tego, gdzie w książce najlepiej umieścić znak i jak utrzymać równomierny nacisk.

Dziesięć dni to dla mnie komfortowy termin; jeśli szkic zajmie więcej czasu, proszę powiedzieć to na początku, a nie na końcu.