Szkło fuzjonowane formowane w piecu: talerze, panele, wkłady meblowe

Topię szkło w piecu i tworzę talerze, naczynia, panele ścienne i wkładki do drzwi meblowych. Każdy element zaczyna się od wyboru szkła, które jest kompatybilne pod względem współczynnika rozszerzalności, i to jest jedyny punkt, w którym nigdy nie ustępuję dla ładniejszego odcienia. Arkusze, które rozszerzają się w różnym tempie, pozostawiają napięcie zamknięte wewnątrz elementu, a napięcie nie ujawnia się w dniu, w którym praca wychodzi z pieca: talerz pęka tygodnie później, stojąc cicho na półce, nikt go nie dotykając. Dlatego nie topię po prostu wszystkiego, co mam pod ręką, i dlatego nie przyjmuję szkła o nieznanym pochodzeniu przyniesionego z zewnątrz — kompatybilności nie można odczytać z powierzchni, koloru ani grubości.

Reszta pracy jest celowo wolna. Rozkładam rysunek, tnę kawałki, szlifuję i wygładzam krawędzie, a my wspólnie decydujemy, jak daleko powinno zajść wypalanie: pełne stopienie w jedną równą całość, czy tzw. tack fuse, które zachowuje miękkie kontury i niewielki relief tam, gdzie kawałki się stykają. Talerze i naczynia przechodzą drugie wypalanie — opadając na formę, gdzie szkło osiada w kształcie pod własnym ciężarem, zamiast być do niego wpychane. Pomiędzy warstwami mogę umieścić wtrącenia z folii i drutu miedzianego; powierzchnia pozostaje błyszcząca, jak zostawia ją ogień, lub jest zmatowiona do równomiernego matu. Wyżarzanie odbywa się według programu za każdym razem, piec trzyma i chłodzi element zgodnie z zegarem, ponieważ wszystko, co wyciągnięte zbyt wcześnie, wpada w sieć pęknięć.

Piec i szkło w czerwonym cieple to praca w warsztacie z odpowiednią ochroną, nie coś, co można powielać w domu. Cytuję uczciwe daty, które obejmują powolne nagrzewanie i cykl wyżarzania, a zaczynam od szkicu i próbki testowej, aby kolory i stopień topnienia były uzgodnione, zanim prawdziwy kawałek trafi do pieca.

— wybór kompatybilnego szkła i układ rysunku, cięcie, szlifowanie krawędzi i polerowanie;
— pełne topnienie w gładkie ciało lub topnienie z miękkimi konturami i reliefem;
— opadanie na formę dla talerzy, naczyń serwisowych i płytkich misek;
— włączenia folii i drutu miedzianego między warstwami, matowa lub błyszcząca powierzchnia;
— panele zamontowane w ramie, wkładki dopasowane do drzwi szafki, numerowane serie podkładek;
— naczynia są pokryte tylko szkłem odpowiednim do kontaktu z żywnością, a takie kawałki nie nadają się do mikrofalówki ani piekarnika;
— pielęgnacja: miękka gąbka i łagodny detergent, brak ściernych i nagłych zmian temperatury.