O usłudze
PrzetłumaczoneSama zbieram słomę na koniec lata, gdy łodyga nabrała koloru, ale jeszcze nie stała się krucha na źdźble. Do pracy wykorzystuję żyto i pszenicę. Ścinam ręcznie, następnie otwieram snop i sortuję według międzywęźli: używam tylko gładkiego odcinka między dwoma węzłami, bez plam, bez zgięć i bez śladów owadów. Wszystko inne idzie na zmarnowanie, a z dużego bukietu może jedna trzecia nadaje się do zachowania. Słoma z różnych lat i różnych pól nigdy nie ma tego samego koloru. Jedna żniwa ciągnie w kierunku jasnego, chłodnego odcienia, inna w kierunku ciepłego miodu, a cały wzór oparty jest na tej różnicy, a nie na farbie.
Łodygi są następnie parowane. Moczę je w gorącej wodzie, dzielę wzdłuż i prasuję na płasko żelazkiem, tworząc wstążkę. Nic nie barwię: odcienie pochodzą tylko z ciepła. Im dłuższe i gorętsze prasowanie, tym głębszy odcień, od prawie białego przez złotą słomę do ciemnego, prawie czekoladowego brązu, zachowując żywy połysk, który daje tylko sam materiał. Sortuję wstążki według koloru i połysku, a następnie tnę je na diamenty, trójkąty, wąskie paski i kwadraty. Z tych elementów składany jest ornament: diamentowa siatka, gwiazdy sześciopunktowe i ośmiopunktowe, jodełka, różyczki, bordery biegnące wzdłuż krawędzi. Każdy element układany jest na zabarwionym tle, zazwyczaj ciemnym, ponieważ na czarnym lub głębokim brązie złoto słomy wygląda na najsilniejsze. Gotowy obszar jest zaciskany, aż klej całkowicie zastygnie, aby wstążka leżała płasko i żadna krawędź nie mogła się później unieść.
Kilka szczerych słów o materiale, aby nic cię później nie rozczarowało. Słoma blaknie w bezpośrednim świetle słonecznym i ciemnieje w wilgoci, więc ten przedmiot nie nadaje się do łazienki ani na parapet od strony południowej. Stare dzieło nie może być dokładnie powtórzone: odcień zależy od roku, pola i pogody, a nowy zestaw będzie podobny, ale nigdy identyczny. Klejona słoma boi się pary i wrzącej wody, więc nie wykonuję naczyń w tej technice, tylko suche, dekoracyjne i pamiątkowe rzeczy.
Co tworzę:
— pudełka pamiątkowe: szkatułki, pudełka na biżuterię, etui na listy, z dużą ozdobą na wieczku i bordiurą wokół boków;
— ramy luster i ramy obrazów, wypełnione w całym polu lub ozdobione rozetami w rogach;
— panele ścienne: kompozycje geometryczne, słoneczne rozetki, ornamentalne pasy do korytarza lub salonu;
— matowe wykończenie lakierem bez połysku, które chroni zestaw, nie zamieniając słomy w plastik;
— pakowanie prezentów i ekspozycji: podpisane pudełko, miękkie wypełnienie i krótka notatka o materiale i jego pielęgnacji;
— naprawa starego przedmiotu: wymieniam utracone elementy, dopasowuję ton do żelaza i ponownie przyklejam wstążki, które się odkleiły;
— czas realizacji: pudełko lub mała rama zajmuje od 7 do 10 dni, duży panel lub lustro do dwóch tygodni; naprawy są wyceniane po obejrzeniu przedmiotu.
Łodygi są następnie parowane. Moczę je w gorącej wodzie, dzielę wzdłuż i prasuję na płasko żelazkiem, tworząc wstążkę. Nic nie barwię: odcienie pochodzą tylko z ciepła. Im dłuższe i gorętsze prasowanie, tym głębszy odcień, od prawie białego przez złotą słomę do ciemnego, prawie czekoladowego brązu, zachowując żywy połysk, który daje tylko sam materiał. Sortuję wstążki według koloru i połysku, a następnie tnę je na diamenty, trójkąty, wąskie paski i kwadraty. Z tych elementów składany jest ornament: diamentowa siatka, gwiazdy sześciopunktowe i ośmiopunktowe, jodełka, różyczki, bordery biegnące wzdłuż krawędzi. Każdy element układany jest na zabarwionym tle, zazwyczaj ciemnym, ponieważ na czarnym lub głębokim brązie złoto słomy wygląda na najsilniejsze. Gotowy obszar jest zaciskany, aż klej całkowicie zastygnie, aby wstążka leżała płasko i żadna krawędź nie mogła się później unieść.
Kilka szczerych słów o materiale, aby nic cię później nie rozczarowało. Słoma blaknie w bezpośrednim świetle słonecznym i ciemnieje w wilgoci, więc ten przedmiot nie nadaje się do łazienki ani na parapet od strony południowej. Stare dzieło nie może być dokładnie powtórzone: odcień zależy od roku, pola i pogody, a nowy zestaw będzie podobny, ale nigdy identyczny. Klejona słoma boi się pary i wrzącej wody, więc nie wykonuję naczyń w tej technice, tylko suche, dekoracyjne i pamiątkowe rzeczy.
Co tworzę:
— pudełka pamiątkowe: szkatułki, pudełka na biżuterię, etui na listy, z dużą ozdobą na wieczku i bordiurą wokół boków;
— ramy luster i ramy obrazów, wypełnione w całym polu lub ozdobione rozetami w rogach;
— panele ścienne: kompozycje geometryczne, słoneczne rozetki, ornamentalne pasy do korytarza lub salonu;
— matowe wykończenie lakierem bez połysku, które chroni zestaw, nie zamieniając słomy w plastik;
— pakowanie prezentów i ekspozycji: podpisane pudełko, miękkie wypełnienie i krótka notatka o materiale i jego pielęgnacji;
— naprawa starego przedmiotu: wymieniam utracone elementy, dopasowuję ton do żelaza i ponownie przyklejam wstążki, które się odkleiły;
— czas realizacji: pudełko lub mała rama zajmuje od 7 do 10 dni, duży panel lub lustro do dwóch tygodni; naprawy są wyceniane po obejrzeniu przedmiotu.
