Stolikowy stereoskop z orzecha z 20 wydrukowanymi kartami stereoskopowymi

Mój dziadek sfotografował ten sam widok dwa razy, przesuwając się o krok w bok między klatkami, a album rodzinny jest pełen tych par. Trzymane na długość ramienia są po prostu dwoma prawie identycznymi wydrukami; widziane prawidłowo nabierają głębi, a pokój za ludźmi staje się pokojem, do którego można wejść. W tej chwili mrużę oczy, patrząc na nie przez złożoną kartę z dwoma wyciętymi slotami, co jest zgadywaniem, a nie oglądaniem. Chciałbym mieć odpowiedni stolikowy stereoskop z orzecha — ciepłe drewno, proste linie, obiekt, który może stać na stoliku bocznym i być przekazywany gościowi.

Dwa ustawienia są ważne, ponieważ osoby patrzące przez niego mają różne oczy, od moich po moich siostrzeńców. Odstęp oczu musi być regulowany, a ostrość musi poruszać się niezależnie od niego, obie na tyle sztywne, aby pozostały w ustawionej pozycji. Septum między oczami trzyma lewe oko z dala od prawej połowy karty. Oparcie na czoło dotyka twarzy, więc powinno być skórzane lub z gęstego filcu, a nie z nagiego drewnianego brzegu. Uchwyt na kartę znajduje się pod kątem, z brzegiem lub lekkim sprężynowaniem, aby karta nie mogła się z niego wysunąć. Jeśli chodzi o światło, chętnie pracuję przy oknie w świetle dziennym; jeśli wolisz wbudować miękkie, przyciemnione, ciepłe źródło, powiedz mi jak, a omówimy to.

Trzy punkty, które chcę, aby były zapisane w zleceniu, a nie zakładane. Nikt nie patrzy na słońce ani jasną lampę przez soczewki: to ostrzeżenie powinno znaleźć się w instrukcjach i na samym ciele, a nie tylko w zdaniu przy przekazaniu. Oczy męczą się podczas długiego oglądania, więc sesje powinny być krótkie z przerwami, a dzieci mają zauważalnie krótsze sesje niż dorośli. Karty są drukowane tylko z moich własnych negatywów i z obrazów z wolnymi licencjami; zdjęcia innych osób nie są tutaj reprodukowane, niezależnie od tego, co krąży w sieci.

Zakres pracy:

— korpus i uchwyt z orzecha, olejowane lub woskowane, matowe, a nie błyszczące;
— regulowany odstęp oczu i osobna regulacja ostrości, obie tłumione;
— septum między okularami i wyściełane oparcie na czoło;
— pochylony uchwyt na kartę, który trzyma kartę o uzgodnionym rozmiarze;
— użycie światła dziennego jako domyślnego, rozproszone oświetlenie przyciemnione za zgodą;
— dwadzieścia par stereoskopowych wydrukowanych na grubym papierze, wszystkie przycięte do jednego formatu;
— dopasowane etui z slotami na karty i miejscem dla widza;
— krótka wydrukowana notatka z zasadami bezpiecznego oglądania zapakowana w środku;
— do dwóch tygodni, oraz wycena na podstawie szkicu przed rozpoczęciem pracy.