Słupki do przypinania, wyposażenie boksów i ogrodzenia padoków z drewna

Buduję belki do wiązania i drewniane akcesoria do stajni, a każda praca zaczyna się od słupa, a nie od deski. Belka do przypinania do pielęgnacji i osprzętu stoi na słupach osadzonych w betonie poniżej linii mrozowej, z pierścieniem do wiązania na wysokości kłębu, aby lina biegła poziomo, a koń trzymał głowę w sposób, do którego jest przyzwyczajony. Belka jest strugana i szlifowana, aż można po niej przesunąć nagą dłoń, krawędzie są zaokrąglone, główki śrub są wpuszczone lub przykryte, a nic nie wystaje na wysokości ramienia, biodra czy kolana. Pod stopami znajduje się gumowa mata, aby miejsce do stania nie zamieniało się w dół, a nad nią zadaszenie, ponieważ koń, który spędził godzinę w lipcowym słońcu, pamięta to następnym razem, gdy go wyprowadzisz.

Koń jest silniejszy niż jakikolwiek kawałek drewna, a ja opieram się na założeniu, że pewnego dnia będzie ciągnął. Każdy punkt mocowania ma linkę bezpieczeństwa, wkładkę odrywającą się, która oddziela się przed zwierzęciem, kantarem lub słupkiem, a prowadnik kończy się węzłem szybkozłącznym, który można uwolnić jedną ręką. Krzyżowe mocowania mają elastyczny tłumik z tego samego powodu. Nie ma wystających gwoździ, otwartych pętli ani szczelin, w których kopyto lub szczęka mogłyby się utknąć: szczelina jest albo zamknięta, albo poszerzona, aż noga przejdzie swobodnie. Na wysokości, na której koń żuje, drewno pozostaje bez toksycznych środków konserwujących; ochrona stosowana jest tylko na zewnętrznych powierzchniach i górze. Głębokość fundamentu i każda wysokość robocza są uzgadniane z właścicielem stajni, zanim wymieszam beton, a wszystko, co dotyczy weterynarii, od zachowania po kontuzje i karmienie, należy do twojego weterynarza, a nie do mnie.

Co tworzę:
— belki do przypinania do pielęgnacji i osprzętu: słupy w betonie, belka bez drzazg, mata gumowa, zadaszenie;
— krzyżowe mocowania z wkładką tłumiącą i linką odrywającą się przy każdej ścianie;
— poidła i karmniki na wygodnej wysokości, na mocowaniach, które nie mogą być zerwane;
— siatki na siano i stojaki zawieszone tak, aby siatka nigdy nie opadała do poziomu kopyt;
— przegrody boksowe, deski ochronne i okucia drzwi bez ostrych krawędzi;
— ogrodzenia padoków z heblowanych belek, zaokrąglonych słupków i wyraźnie widocznej górnej belki;
— bramy, które otwierają się jedną ręką i nie opadają po sezonie;
— zewnętrzna obróbka i wiosenna inspekcja z ponownym dokręceniem po zimie.

Czas realizacji ustala się po wizycie na miejscu i pomiarach: pojedynczy tor zajmuje kilka dni, linia padoku z bramkami zajmuje więcej czasu.