O usłudze
PrzetłumaczoneKładę terakotę i płytki klinkierowe na ścianach i cokołach, a większość wyniku decyduje się jeszcze przed pierwszą płytką dotykającą ściany. Wybijam całą powierzchnię sekcja po sekcji, wycinam wszystko, co brzmi pusto, i odbudowuję te miejsca zaprawą naprawczą o gęstości i chłonności zbliżonej do samej ściany. Pylista lub kredowa zaprawa dostaje głęboko penetrujący grunt, gęsty gładki beton dostaje grunt wiążący z piaskiem kwarcowym. Na cokole również szukam, skąd pochodzi wilgoć: jeśli wilgoć wsiąka z ziemi lub chlapie z przedniej krawędzi, sama płytka będzie tylko ładną pokrywą nad problemem, a sól wykwitnie w pierwszą zimę.
Na zewnątrz używam tylko kleju na bazie cementu odpornego na mróz, wybranego do formatu płytek i ich chłonności, i pilnuję termometru. Poniżej pięciu stopni cement ledwo zyskuje na wytrzymałości, a w silnym słońcu lub wietrze zgrubiała warstwa zasycha w kilka minut, więc pracuję wcześnie, w cieniu, i grzebię tylko tyle, ile mogę pokryć. Klinkier kładę z pełnym pokryciem, z tyłu posmarowany, bez pustek za nim: pusta kieszeń wypełnia się wodą, zamarza i wypycha płytkę ze ściany do drugiego sezonu. Zanim cokolwiek naprawię, układam na sucho kilka metrów kwadratowych, mieszając płytki z różnych pudeł jednocześnie, ponieważ wypalona glina zawsze różni się odcieniem z partii na partię i musi być sortowana na oko, a nie według numeru na opakowaniu. Najpierw ustalam rogi, otwory okienne i wysokość cokołu, aby cięcia znajdowały się tam, gdzie nikt nie patrzy, a całe płytki trzymały każdą widoczną krawędź.
Spoiny wypełniam oddychającą, odporną na mróz zaprawą do spoin zewnętrznych i formuję półokrągłym narzędziem w momencie, gdy mieszanka stwardnieje, ale jest jeszcze plastyczna. Skondensowana wklęsła spoiny odprowadza wodę zamiast ją wchłaniać. Gdy ściana dobrze wyschnie, zazwyczaj po dwóch lub trzech tygodniach, nakładam wodoodporny środek na bazie silanu, który obniża chłonność bez tworzenia filmu. I jedna rzecz, o której zawsze ostrzegam: ta ściana nigdy nie powinna być myta kwasem. Kwas zjada wapno ze spoin, wyciąga sole na powierzchnię i zostawia trwałe białe smugi na glinie. Świeża eflorescencja schodzi na sucho, sztywną szczotką, a reszta znika sama w ciągu sezonu.
Co obejmuje praca:
— inspekcja podstawy, wybijanie i naprawa pustych miejsc, wyrównanie tam, gdzie to potrzebne
— odpowiedni grunt do powierzchni oraz porady dotyczące izolacji cokołu przed układaniem płytek
— rysunek układu z rogami, otworami, cokołem i miejscem cięcia uzgodnionym z góry
— układanie na sucho i mieszanie odcieni z kilku partii
— mocowanie na kleju odpornym na mróz z pełnym pokryciem łóżka
— spoinowanie i półokrągłe formowanie wszystkich spoin
— czyszczenie i oddychająca powłoka wodoodporna
— instrukcje dotyczące pielęgnacji, w tym dlaczego środki czyszczące na bazie kwasu są zabronione na tej ścianie
Na zewnątrz używam tylko kleju na bazie cementu odpornego na mróz, wybranego do formatu płytek i ich chłonności, i pilnuję termometru. Poniżej pięciu stopni cement ledwo zyskuje na wytrzymałości, a w silnym słońcu lub wietrze zgrubiała warstwa zasycha w kilka minut, więc pracuję wcześnie, w cieniu, i grzebię tylko tyle, ile mogę pokryć. Klinkier kładę z pełnym pokryciem, z tyłu posmarowany, bez pustek za nim: pusta kieszeń wypełnia się wodą, zamarza i wypycha płytkę ze ściany do drugiego sezonu. Zanim cokolwiek naprawię, układam na sucho kilka metrów kwadratowych, mieszając płytki z różnych pudeł jednocześnie, ponieważ wypalona glina zawsze różni się odcieniem z partii na partię i musi być sortowana na oko, a nie według numeru na opakowaniu. Najpierw ustalam rogi, otwory okienne i wysokość cokołu, aby cięcia znajdowały się tam, gdzie nikt nie patrzy, a całe płytki trzymały każdą widoczną krawędź.
Spoiny wypełniam oddychającą, odporną na mróz zaprawą do spoin zewnętrznych i formuję półokrągłym narzędziem w momencie, gdy mieszanka stwardnieje, ale jest jeszcze plastyczna. Skondensowana wklęsła spoiny odprowadza wodę zamiast ją wchłaniać. Gdy ściana dobrze wyschnie, zazwyczaj po dwóch lub trzech tygodniach, nakładam wodoodporny środek na bazie silanu, który obniża chłonność bez tworzenia filmu. I jedna rzecz, o której zawsze ostrzegam: ta ściana nigdy nie powinna być myta kwasem. Kwas zjada wapno ze spoin, wyciąga sole na powierzchnię i zostawia trwałe białe smugi na glinie. Świeża eflorescencja schodzi na sucho, sztywną szczotką, a reszta znika sama w ciągu sezonu.
Co obejmuje praca:
— inspekcja podstawy, wybijanie i naprawa pustych miejsc, wyrównanie tam, gdzie to potrzebne
— odpowiedni grunt do powierzchni oraz porady dotyczące izolacji cokołu przed układaniem płytek
— rysunek układu z rogami, otworami, cokołem i miejscem cięcia uzgodnionym z góry
— układanie na sucho i mieszanie odcieni z kilku partii
— mocowanie na kleju odpornym na mróz z pełnym pokryciem łóżka
— spoinowanie i półokrągłe formowanie wszystkich spoin
— czyszczenie i oddychająca powłoka wodoodporna
— instrukcje dotyczące pielęgnacji, w tym dlaczego środki czyszczące na bazie kwasu są zabronione na tej ścianie
