System projektowania Figma dla usługi internetowej: tokeny i komponenty

Nasz interfejs został złożony przez trzy lata przez różnych ludzi, i widać w nim każde przekazanie. Przycisk na stronie rozliczeń jest o dwa piksele wyższy niż przycisk w ustawieniach, odstępy są dobierane na oko, a ja policzyłem sześć odcieni szarości w makietach, które nikt nie potrafi odróżnić ani wyjaśnić. Każdy nowy ekran zaczyna się od kłótni o to, jak wygląda przycisk główny, a kończy na jednym więcej nieco innym polu wejściowym.

Chcę raz na zawsze zamknąć to pytanie. Zamawiam system projektowania w Figma, który stanie się jedynym źródłem prawdy dla produktu: tokeny kolorów i rozmiarów, skala typograficzna, siatka i biblioteka komponentów, w której każdy element ma wszystkie swoje stany — domyślny, najechany, wciśnięty, wyłączony, błąd i ładowanie. Formularze i tabele zasługują na największą uwagę, ponieważ to tam nasi użytkownicy faktycznie pracują i tam niespójność najbardziej boli dzisiaj.

Jasne i ciemne motywy muszą być zbudowane z tych samych tokenów, więc zmiana motywu to zamiana wartości, a nie drugi zestaw ekranów. Każdy komponent potrzebuje krótkiej strony dokumentacji: kiedy go używać, kiedy nie, jakie warianty istnieją, jak się zachowuje na wąskim ekranie. Test akceptacyjny jest prosty — programista otwiera bibliotekę i składa ekran bez zadawania mi ani jednego pytania.

Czego oczekuję w pracy:
— tokeny dla kolorów, odstępów, promienia i typografii, jasne i ciemne motywy z jednego wspólnego zestawu;
— biblioteka komponentów ze wszystkimi sześcioma stanami na każdym interaktywnym elemencie;
— formularze i tabele w szczegółach: pola, walidacja, sortowanie, paginacja, stany puste;
— zasady odstępów i siatka, które pozwalają na składanie ekranu bez improwizacji;
— strona dokumentacji dla każdego komponentu, napisana dla programistów, a nie dla portfolio;
— szablony typowych ekranów: lista, karta rekordu, ustawienia, formularz krokowy, stany puste i błędów;
— kontrast tekstu i elementów interfejsu jest sprawdzany w odniesieniu do powszechnie akceptowanych norm dostępności, a nie na oko;
— czcionki są wybierane z licencją, która obejmuje użycie w sieci;
— biblioteka jest przekazywana z prawami do pliku i nie jest związana z kontem wykonawcy.

Dwa tygodnie to czas, na który liczę, i chętnie podzielę pracę na etapy z przeglądem po każdym z nich.