Opis projektu
PrzetłumaczoneProgram jest zaprojektowany do pracy z notatnikami szyfrowymi, ułatwiając to i eliminując ślady pracy w środowisku Windows od XP do wersji 10. Ostateczny produkt wymaga dostępności plików źródłowych.
Wszystkie foldery i program wykonywalny opisany poniżej muszą znajdować się na mikro karcie pamięci.
Po uruchomieniu pliku wykonywalnego dla użytkownika=user, program jest prostokątem z przyciskami Start i Wyjście.
Program powinien znajdować się w folderze XXX z dowolną nazwą według uznania użytkownika, gdzie oprócz niego znajduje się folder notatnika szyfrowego z kluczami. Ten folder kluczy ma nazwę, która zaczyna się od znaków SHB, a następnie czterocyfrowego numeru zestawu kluczy. Na przykład: SHB 0005.
Również w folderze XXX powinien znajdować się folder Data. Taki zestaw powinien być dostępny dla pary klientów, którzy komunikują się ze sobą w razie potrzeby, używając notatników szyfrowych. I mają numery folderów notatników szyfrowych takie same.
Aby program działał, użytkownik musi najpierw wprowadzić plik do folderu Data, który musi być zaszyfrowany. Z dowolną nazwą i rozszerzeniem innym niż SHB, shb.
Po naciśnięciu przycisku Start program szuka dowolnego pliku w folderze Data i kopiuje go. Jeśli nazwa pliku nie jest 0005_001.shb, program szuka w folderze SHB_0005 (numery są tutaj umowne) pliku=klucz z minimalnym trzycyfrowym numerem. Klucze w folderze mają nazwę składającą się tylko z trzycyfrowego numeru przez. Zawartość kluczy to plik binarny z losowymi liczbami.
Następnie program natychmiast zaczyna generować zaszyfrowany plik metodą wykluczania OR. (Istnieje program Signature Cryptographer v1.0.) Algorytm pracy musi powtarzać algorytm tego programu. Ten zaszyfrowany plik jest umieszczany zamiast pierwotnego pliku danych, WYBIERAJĄC GO!!! Plik danych w swojej oryginalnej formie nie będzie już istnieć nigdzie!!
W takim przypadku oryginalna nazwa pliku danych jest niszczona, a zamiast tego zapisywany jest numer folderu używanego notatnika szyfrowego i przez spację - numer pliku używanego klucza w tym folderze. W takim przypadku rozszerzenie pliku jest zapisywane jako shb. Oto przykład: 0005_001.shb
Po zakończeniu szyfrowania używany plik klucza jest zapełniany losowymi symbolami, a następnie usuwany!!! Może być zapełniony zerami lub jedynkami. Program mówi, Plik jest zaszyfrowany i zamyka się w ciągu pięciu sekund.
Aby odszyfrować plik danych, wymagany jest inny blok notatnika szyfrowego, który jest duplikatem pierwszego i znajduje się u innego klienta.
Użytkownik otrzymuje plik tego typu: 0005_001.shb i umieszcza go w swoim folderze Data w zestawie notatnika szyfrowego. Użytkownik następnie uruchamia program i naciska przycisk Start. Program analizuje plik w folderze Data. Jeśli ma rozszerzenie shb, program następnie szuka pliku o odpowiadającym numerze w folderze Notatnik i „mnoży” oba pliki, jak w szyfrowaniu. Wszystkie operacje opisane w trybie szyfrowania są powtarzane ponownie. Ale wtedy rozszerzenie shb jest niszczone w nazwie zapisanego pliku. Dla użytkownika jest to znak, że plik został odszyfrowany. Na ekranie wyświetla się: Plik odszyfrowany. Pięć sekund później program się zamyka.
Po uruchomieniu programu najpierw rozwiązuje wszystkie możliwe błędne sytuacje, o których powinien poinformować użytkownika.
1. Brak folderu notatników.
2. Brak plików kluczy. (Na przykład, zniknęły lub w ogóle ich nie ma.)
3. Zły format klucza. W takim przypadku sprawdzana jest nazwa plików kluczy i brak rozszerzenia.
4. Brak folderu Data.
5. Brak pliku danych.
6. Plik danych jest większy niż rozmiar klucza. (Wymagana jest tutaj doprecyzowanie: Klucze mają rozmiar 8 kilobajtów.)
7. Jeśli plik danych ma rozszerzenie shb, ale niepoprawny kod wejściowy nie jest pełnym lub powiększonym zestawem cyfr, obecność znaków nienumerycznych w nazwie, powinien pojawić się napis: Błąd nagłówka pliku danych.
Te etykiety powinny być wyświetlane na ekranie przez 5 sekund. Następnie program musi się zamknąć.
Na końcu program powinien zamknąć się sam.
Cała praca programu, z wyjątkiem wprowadzania i wyprowadzania ostatecznych wyników, powinna być realizowana w RAM.
Koszt rozwoju powinien również obejmować roczną obsługę programu. Program nie może być komercyjny. Będzie dostępny na stronie internetowej. Zakłada się, że będzie cały kod źródłowy do jego weryfikacji przez specjalistów.
Michael.